Spelavondverslag Phoenix071, 3 maart 2010
Geplaatst op donderdag 4 maart 2010 om 23:28:59 uur door Paul
in Peter, Judith en Thea vond ik medespelers voor De brug naar de Hemel. Eindelijk zelf ook een keer dit spel spelen. Marcel was zo vriendelijk ons een korte uitleg te geven nadat we alle spullen op tafel hadden uitgestald. Wel een spel met veel materiaal dat ternauwernood past op een enkele tafel.
Het liep al snel mis doordat de tweede gebeurtenis al de prijs van de wol liet halveren, waardoor het lastig ging worden om de belasting bij elkaar te krijgen. Uiteindelijk hadden we mazzel met maar 2 shilling belasting in de eerste drie rondes.
Peter begon meteen met lange termijn investeringen door het bouwen van huizen. Judith investeerde vooral in medische kennis. Thea en ik speelden meer opportunistisch. Aanvankelijk liep Thea daarmee uit.
Ik kreeg van de anderen steeds kroontjes, loyaliteit, toebedeeld. Aanvankelijk had ik daar niet veel aan want ik kon gewoon mijn aflaten, eten en belasting betalen. Maar bij het afronden van de toren kreeg ik plotseling wat punten cadeau. Verder kon ik op een gunstig moment laken verkopen waardoor ik ruim in het geld kwam te zitten, hetgeen me in staat stelde wat donaties te doen. Verder had ik wat geluk doordat er door Thea kaarten werden gedraaid waardoor er kleine aantallen pestlijders in het spel kwamen die ik dan snel even - voordat Judith aan de beurt was - kon genezen. Ondanks haar grote geneeskunde heeft Judith geen enkele keer twee gebouwen tegelijk kunnen genezen. Peter bleek geïnvesteerd te hebben in huizen die zaken produceerden die hij al op een andere manier kreeg.
Eindstand: Paul 57, Thea 46, Judith 45, Peter 40.
Het spelsysteem is een leuke combinatie van bestaande elementen. Zo geef je bij het neerleggen van je kaart ook wat cadeautjes aan de andere spelers, net als bij een deel van de kaarten in Stone Age. Verder loopt de 'gunststeen' net als het rad in Hamburgum of de markt in Seeland. Het spel duurt - met vier beginners - vrij lang, zo'n 2,5 uur, voor vier hoofdstukken van 6 rondes waarin vier spelers na elkaar moeten spelen. Wellicht dat het met enige ervaring wat vlotter loopt.
Met hetzelfde viertal speelden we vervolgens Tac. Toen Thea haar fiets moest bevrijden viel Michel voor haar in. Judith en ik speelden samen en beide hadden met de eerste kogel het geluk dat die na drie kaartjes in huis was. Judith was de eerste die al haar kogels in het huis had, maar Michel interfereerde een paar keer in onze samenwerking waardoor mijn laatste kogel een paar keer rond ging. Peter/Michel konden daardoor een beetje terugkomen, maar het onheil niet afwenden.
Tot slot met dezelfde vier Genius gespeeld. Peter was de eerste die genius haalde, maar daarna met paars en groen toch wat problemen had. Judith had heel lang geel op 0 staan en begon pas laat aan een eindsprint. Ook Michel had enkele keren een wissel van alle stenen nodig.
Vlak voor het einde wees Johannes er bij Peter op dat hij nog een extra keer genius had kunnen halen, maar dat had in de eindstand niet gescheeld want dat had bij hem vier maal genius plus twee keer 15 opgeleverd terwijl ik al vijf keer genius plus één keer 15 had liggen.
Eindstand: Paul 15, Peter 14, Judith en Michel beide 9.
Net iets over twaalf hielpen we Peter met het afsluiten en klommen weer op de fiets.
Het liep al snel mis doordat de tweede gebeurtenis al de prijs van de wol liet halveren, waardoor het lastig ging worden om de belasting bij elkaar te krijgen. Uiteindelijk hadden we mazzel met maar 2 shilling belasting in de eerste drie rondes.
Peter begon meteen met lange termijn investeringen door het bouwen van huizen. Judith investeerde vooral in medische kennis. Thea en ik speelden meer opportunistisch. Aanvankelijk liep Thea daarmee uit.
Ik kreeg van de anderen steeds kroontjes, loyaliteit, toebedeeld. Aanvankelijk had ik daar niet veel aan want ik kon gewoon mijn aflaten, eten en belasting betalen. Maar bij het afronden van de toren kreeg ik plotseling wat punten cadeau. Verder kon ik op een gunstig moment laken verkopen waardoor ik ruim in het geld kwam te zitten, hetgeen me in staat stelde wat donaties te doen. Verder had ik wat geluk doordat er door Thea kaarten werden gedraaid waardoor er kleine aantallen pestlijders in het spel kwamen die ik dan snel even - voordat Judith aan de beurt was - kon genezen. Ondanks haar grote geneeskunde heeft Judith geen enkele keer twee gebouwen tegelijk kunnen genezen. Peter bleek geïnvesteerd te hebben in huizen die zaken produceerden die hij al op een andere manier kreeg.
Eindstand: Paul 57, Thea 46, Judith 45, Peter 40.
Het spelsysteem is een leuke combinatie van bestaande elementen. Zo geef je bij het neerleggen van je kaart ook wat cadeautjes aan de andere spelers, net als bij een deel van de kaarten in Stone Age. Verder loopt de 'gunststeen' net als het rad in Hamburgum of de markt in Seeland. Het spel duurt - met vier beginners - vrij lang, zo'n 2,5 uur, voor vier hoofdstukken van 6 rondes waarin vier spelers na elkaar moeten spelen. Wellicht dat het met enige ervaring wat vlotter loopt.
Met hetzelfde viertal speelden we vervolgens Tac. Toen Thea haar fiets moest bevrijden viel Michel voor haar in. Judith en ik speelden samen en beide hadden met de eerste kogel het geluk dat die na drie kaartjes in huis was. Judith was de eerste die al haar kogels in het huis had, maar Michel interfereerde een paar keer in onze samenwerking waardoor mijn laatste kogel een paar keer rond ging. Peter/Michel konden daardoor een beetje terugkomen, maar het onheil niet afwenden.
Tot slot met dezelfde vier Genius gespeeld. Peter was de eerste die genius haalde, maar daarna met paars en groen toch wat problemen had. Judith had heel lang geel op 0 staan en begon pas laat aan een eindsprint. Ook Michel had enkele keren een wissel van alle stenen nodig.
Vlak voor het einde wees Johannes er bij Peter op dat hij nog een extra keer genius had kunnen halen, maar dat had in de eindstand niet gescheeld want dat had bij hem vier maal genius plus twee keer 15 opgeleverd terwijl ik al vijf keer genius plus één keer 15 had liggen.
Eindstand: Paul 15, Peter 14, Judith en Michel beide 9.
Net iets over twaalf hielpen we Peter met het afsluiten en klommen weer op de fiets.
Wees jezelf, dan kan niemand zeggen dat je het fout doet.