Stichting Spelgroep Phoenix

Gister was ik iets over 7en binnen en twee tafels waren al begonnen met spelen. Samen met Wietse begon ik aan een spel dat niet te lang moest duren. Dominion dus. Deze stond/staat op mijn speelwensenlijst dus dat was mooi. Voor mij pas de 2e keer dat ik dit speelde en dus herhaalde Wietse de regels nog even binnen 30 seconden. Ik begon voortvarend, door redelijk snel twee provincies te kunnen kopen. Daarna ging het een stuk minder en had ik 3 of 4 keer 7 geld om the gebruiken, telkens net geen 8. Dat kwam vooral door de vuile bureaucraat die Wietse geregeld speelde. Eindstand Wietse 33, ik 25. Ook een 2e keer vond ik dit een erg leuk spel, graag speel ik dit dus nog vaker.

Hierna schoven we aan bij Evertjan, Marcel en David voor Le Havre. Evertjan was de enige die het al kende en mocht dus de uitleg verzorgen. We kozen voor de korte versie en die duurde incl. uitleg al 3 uur. Wat mij betreft lang genoeg. Hoewel Evertjan het goed had uitgelegd vond ik het zo voor de eerste keer spelen niet echt leuk. Je verzameld je goederen, maakt een mogelijk plan, probeert het uit te voeren (met de nadruk op probeert). Toch had ik heel de tijd het gevoel niet echt goed te weten waar ik mee bezig was en verre van optimaal te spelen (logisch voor de 1e keer). Stick to the plan was misschien beter geweest, want als iemand iets voor mij wegkaapte vond ik het lastig iets anders te verzinnen. Mijn grondstoffen besteedde ik dan maar aan gebouwen terwijl ik eigenlijk graag een stalen schip had gehad. Uiteindelijk scoorden we: Evertjan 118, Marcel 103, Wietse 101, ik 91, David 71.

Dit is een doorbijter wat mij betreft. Het lijkt me veel leuker om te spelen als je kan beginnen met een soort van strategie in je hoofd. Vaker spelen dus. Toch wil ik liever binnenkort eens/meerdere keren Agricola spelen.

Gisteravond heb ik met Esther, David, Anton, Evert-Jan en Twan het spel Elfer Raus uitgeprobeerd. Dit lijkt makkelijker dan het is. In 4 kleuren de kaarten 1 tot 20 opeenvolgend uitleggen. En zorgen dat je jouw hand als eerste leegspeelt. Het was niet al te duidelijk hoe het werkt met het aansluiten van kaarten in rijen van andere kleuren. En dus vielen de aantallen minpunten best wel mee. Wordt vervolgd.

Twan stelde daarna voor om Fabriksmanager (afgeleid van Funkenschlag) te spelen en samen met Esther en Anton togen we aan het werk om in een beperkt aantal speelronden een zo optimaal mogelijke fabriek in elkaar te draaien die zoveel mogelijk goederen produceert...die je natuurlijk wel moet kunnen opslaan anders kun je ze niet verkopen en verdien je niets. En uiteraard moet je juist zoveel mogelijk geld verdienen.
Wat ik leuk vond is dat, net als bij Funkenschlag, de beurtvolgorde niet vastligt. Ook heb je te maken met veranderende stroomprijs en duurdere doch betere apparatuur. Bijv. zuiniger met energie of zuiniger met arbeiders. Op die manier verandert continu je hoeveelheid inzetbare fabrieksarbeiders...die interessanterwijze in het kantine-vakje zitten.
Dit wil ik nog wel eens spelen.
De gedetailleerde uitslag heb ik niet paraat. Twan had wel gewonnen.

Daarna hebben we in dezelfde bezetting Set gespeeld.
Hier moet je setjes van 3 verzamelen. Twan had dit duidelijk vaker gespeeld en hij was ons allemaal veel te snel af. Zelfs toen wij met 3 tegen 1 gingen spelen hebben we maar een keer van Twan gewonnen.

Als afsluiter van de avond hebben Esther, Twan, Bart en ik nog met Robert het grappige dobbelspel Cosmic Wimpout gespeeld. De vraag is elke keer ga ik door of pas ik en schrijf de punten die ik nu heb of ga ik toch door en kan ik de hele beurtopbrengst verdobbelen.

Heerlijk avondje gehad!

Volgende week Torres

Ik ben helaas niet gekomen werk liep uit dus dat ging lastig worden. Is Fabriksmanager nou beter dan gewoon Hoogspanning?

Samen met David, Robert, Etwin en Jeroen Cosmic encounters gespeeld. Dit was voor mij de 2e keer en het was een heel ander spel! Toen we waren we vrij snel klaar, nu sleepte het spel maar voort. Dit had vooral te maken met de Aliens en zijn eigenschappen die we waren: de een kon elke keer schepen vernietigen, kaarten klonen en kaarten stelen. Allemaal zaken waardoor dit het langste potje tot nu toe was, begreep ik van Robert.
Dat vond ik wel jammer. Het spelplezier raakte we ean het einde van het spel dan ook kwijt. Jeroen en Robert gooide het dan ook op een accoordje waardoor zij gezamenlijk gewonnen hebben.
Daarna Family Business en Big Points in bijna dezelfde bezetting. David ging naar huis en Jean-Paul schoof aan. Family business is een snel kaartspel met als thema de maffia. Zorg ervoor dat alle mafialeden van de tegenstanders eerder dood zijn dan die van jezelf en je hebt gewonnen. Simpel zat. Jeroen wist, na een matige start, als laatste over te blijven door een zeer tactisch geplaatste counterkaart tegen Jean-Paul.
Daarna nog Big Points: verzamel gekleurde fiches hopende dat diegene waar je er veel van hebt ook veel punten opleveren. Vond ik deze keer leuker. Wellicht omdat ik gewonnen had...
Om het af te leren dan nog het dobbelspelletje Cosmic Wimpout. Het duurde een aardige tijd voordat de regels bij ons begonnen door te dringen. Misschien lag dat aan het tijdstip? In ieder geval wist Robert met een laatste eindsprint nog net Esther te verslaan. Toen was het weer tijd om naar huis te gaan en te bedenken wat we volgende week willen spelen. Er is nogal wat niet aan bod gekomen wat wel op de wensenlijst stond! Torres, Machiavelli, Franks Zoo, Smallworld, ...