emo Dag kind

More
3 years 7 months ago #1

Beste allemaal,

Ik ben de afgelopen twee maanden niet meer bij Phoenix geweest en heb mij ook niet meer met zaken van Phoenix bezig gehouden. Ik kan mijzelf er niet meer toe brengen, omdat ik mij er niet meer bij thuis voel. Ik merkte bij mijzelf ook een steeds grotere afkeer van de manier waarop Phoenix functioneert. Ik heb binnen de Lustrumcommissie ook aangegeven dat ik mij oprecht afvraag of dit Phoenix mijn Phoenix nog is. Mijn donateurskaart is ook niet meer verlengd. En toen ik merkte dat ik thuis aangaf dat ik Phoenix niet nodig had omdat ik hier spellen zat heb staan en niet naar de Spelgroep hoef om te spelen, toen was voor mij duidelijk dat er iets heel fout zat in de relatie tot mijn Phoenix. Want zo heb ik het wel altijd gezien, als een kind van mijn gedachtengoed. En er heeft dus een verschuiving plaatsgevonden in mijn gevoelens van een grote betrokkenheid naar een afkeer.

Daarna heb ik een hele tijd lopen broeden over moet ik hier nu iets van zeggen in de openheid: ja of nee. Ik heb links en rechts signalen afgegeven, met name in de Lustrumcommissie, die via die weg ook bij bestuursleden en SAR-leden terecht zijn gekomen. Maar er gebeurde niet echt iets mee. En vanuit die hoek kwam er ook geen reactie, hetgeen bij mij verbazing opriep, over de mate van betrokkenheid en het begrip.

Ik ben door een fase gegaan van wat moet ik dan. Stil weglopen en niets zeggen? Ik ben voor mijzelf tot de conclusie gekomen dat ik wel iets wil zeggen, omdat ik wel altijd van het kind van mijn gedachtengoed heb gehouden, ook waar ik het niet eens ben met wat er nu gebeurd. Ik wil het gezegd hebben, zodat niemand kan zeggen, waarom heb je dit nooit gezegd dat deze gevoelens er waren.
Dus bij deze een zelfreflectie over Phoenix. Niet om te stampen of te kwetsen. Dat heeft namelijk geen zin. Als dit de weg is die de organisatie wil gaan, dan is dat zo, maar dan herken ik mijzelf niet meer hierbij en dan hoor ik hier niet meer thuis. Voor de rest, doe er mee wat goed lijkt.

Ik plaats deze overweging op de website. We hebben die destijds opgezet als alternatief voor de ledenvergadering bij een vereniging. De stichting zou via de website leren, wat er onder de donateurs en sympathisanten leefde. En daar ga ik hem nu ook voor gebruiken.

Op basis van de doelstelling promoot de Stichting spellen in zijn algemeenheid en draagt bij aan het ontwikkelen en verspreiden van kennis en vaardigheden ten aanzien van spellen. Hiertoe legt zij contact met derden op het gebied van spellen om onderling informatie, kennis en vaardigheden over spellen uit te wisselen via bestaande en in te stellen kanalen. Ook maakt zij afspraken met derden ter verkrijging van spelmateriaal, stelt zij zich ter beschikking voor promotieactiviteiten ten aanzien van spellen, organiseert zij spelbijeenkomsten op basis van open participatie en ondersteunt zij activiteiten van derden op het gebied van spellen. We wilden een open organisatie zijn die midden in de samenleving stond en die een begrip was in de spellenwereld.

Leg de doelstelling van de stichting naast de huidige activiteiten van de stichting en dan is de werkelijkheid dat de stichting spelbijeenkomsten organiseert en dat een clubje mensen spellen vertaald. Deze laatste groep is aan de stichting verbonden, maar dat doet dit feitelijk buiten de stichting om. Al het andere doet de stichting niet.

Kijken we naar het beleidsplan van de stichting dan is de ambitie beperkt tot het handhaven van de status quo. Maar de werkelijkheid is dat we zelfs de status quo niet halen, want in ieder geval Leiden laat een dalende opkomst en participatiegraad zien op de spelavonden. Mensen blijven weg. Betrokkenheid neemt af. En aanwas is er niet, omdat de organisatie in een steeds mindere mate naar buiten treedt. Terwijl een continue aanwas nodig is, om ervoor te zorgen dat de organisatie zich blijft vernieuwen en in de maatschappij blijft staan.
Wat er gebeurt binnen de stichting weten we niet. De stichting verwordt meer en meer een gesloten organisatie, die intern gericht is, waarbij slechts voor een fractie wordt voldaan aan de doelstelling. Dat was nou net waar de groep die Phoenix heeft opgericht van weg wilde. En in die zin botst dit volledig met mijn gevoelens.

Ik heb meerdere keren gevraagd om openheid en transparantie ten aanzien van het gebeuren van de organisatie. Ik zie geen actief beleid ten aanzien van het openbaren van bestuursverslagen, ik zie geen verslagen van de SAR, ik zie niets over besluitvorming, oproepen voor participatie, oproepen voor vacatures in bestuur, commissies of werkgroepen. Ik heb argumenten voorbij horen komen als dat niet iedereen dat hoeft te weten, terwijl we een ANBI zijn en in die zin ook een maatschappelijke verantwoordingsplicht hebben. Ik heb ook begrepen dat er is gezegd dat het een en ander op een besloten gedeelte van de website moet komen voor de donateurs. Maar met de verandering van de website is dat niet gerealiseerd. En dus blijven we hangen bij het feit dat je voor besluitvorming van het bestuur, bij het bestuur terecht moet. Terwijl mijn belevenis is dat hier veel meer helderheid en duidelijkheid zou moeten komen. En je hoeft niet alles te zeggen, maar er moet wel gecommuniceerd worden.

Want hoe realiseren we betrokkenheid in een organisatie die niet verteld dat er betrokkenheid gewenst is en waar en hoe dat zou moeten plaatsvinden? Er zijn lustrumactiviteiten gecanceld vanwege een gebrek aan betrokkenheid en participatie. Er wordt geklaagd dat er niemand op de website komt, maar wat is daar dan te beleven, wat mensen zou moeten activeren?

Ik heb een jaar of 15 demonstraties op Ducosim gedaan. Al van ver voordat er Phoenix was. Als ik dan zeg dat ik dit niet meer wil doen voor Phoenix, dan is er wat. Communicatie met het bestuur blijft vervolgens uit.

Als ik dan uit een email van het Phoenix-bestuur aan het Ducosim-bestuur moet lezen dat Phoenix na raadpleging van de SAR heeft besloten om nog maar één keer per jaar op Ducosim te komen en wel in december, dan zijn er een aantal dingen die ik niet begrijp. Er komt van het bestuur en de SAR zelden of nooit iemand naar Ducosim, hoe kunnen hier dan goede afwegingen worden gemaakt?

Juist het gegeven dat er vanuit deze hoek nauwelijks betrokkenheid was en is, heeft bij mij geleid tot frustratie. Er is het bestuur gevraagd om promotiematerialen, folders en flyers, omdat we de stichting wilden neerzetten. En niet alleen door mij, ook door andere betrokken Phoenix-ers. Er kwam niet eens antwoord, naar niemand van ons. Ik heb gevraagd om iemand naast mij met het oog op de continuïteit naar de Ducosim-beurs, zowel in de richting van de SAR als richting het bestuur. Er komt niets van een reactie. Er is geen verbinding, geen betrokkenheid, geen communicatie. En als er dan ook geen participatie is vanuit de rest van de Phoenix-organisatie, dan sta ik in mijn eentje te sleuren aan een dood paard. Dat kan ik niet.

Mensen die ervaring hebben met Ducosim hebben het Phoenix-bestuur naar aanleiding van het bekend worden van het feit dat Phoenix in de toekomst alleen nog in december op Ducosim wil staan ten stelligste opgeroepen dit niet te doen, omdat dit de slechtst bezochte Ducosim-beurs van het jaar is. Ik ben zelfs zo ver gegaan om het Phoenix-bestuur te zeggen dat Phoenix dan beter helemaal van Ducosim weg kan blijven, omdat het geen meerwaarde heeft. Ook nu is reactie uitgebleven.

Wat blijft er dan over van de openheid, de transparantie, de betrokkenheid en de gemeenschapszin? Dat wat Phoenix heeft gemaakt tot Phoenix. Als ik om mij heen hoor dat mensen zeggen: ja, ik weet niet hoe die dingen zijn georganiseerd en wie er in die clubjes zitten, maar er gebeurd wat. Het werkt vervreemdend.

Hoe kijk ik er tegen aan? Met verdriet en rouw. Het kind van mijn gedachten, mijn trots, is mijn kind niet meer. Misschien goed. Kinderen worden groot en gaan hun eigen weg. Maar ik weet niet of het goed is, als het gevoel bestaat dat je niet meer bij je eigen kind wilt zijn, omdat je jezelf er niet meer in herkent. Voor mij voelt het in ieder geval niet goed en ik zou terug willen naar die waarden waarvoor ik deze groep heb opgezet en die ik nu helaas niet meer herken. Maar het is aan het kind om zijn weg te kiezen.

Please Inloggen or Create an account to join the conversation.

More
3 years 7 months ago #2

Ik heb afgelopen vrijdag Rob010 en Thea naar aanleiding van mijn bericht thuis mogen ontvangen.

Er is gesproken over het bericht en er zijn veranderingen aangekondigd zoals o.a. meer openheid en transparantie, duidelijkere procedures voor vacatures in bestuur, commissies en werkgroepen, een andere wijze van communicatie, vaker direct communiceren naar de donateurs en de sympathisanten en het creëren van meer betrokkenheid. Er is toegezegd dat die verandering er geleidelijk aan gaat komen.

Omdat dit de hele organisatie raakt, nodig ik bestuur en SAR uit om ons allen nader over de verandering te informeren.

Please Inloggen or Create an account to join the conversation.

More
3 years 7 months ago #3

Ik heb het gesprek ervaren als open en constructief. Uit een dergelijk gesprek blijkt betrokkenheid, op elkaar en op Spelgroep Phoenix.
Een waardevol gesprek dus: de vele tips en tops zullen hun weg vinden.

Please Inloggen or Create an account to join the conversation.

More
3 years 7 months ago #4

Ja, het is een waardevol gesprek geweest, er is veel gedeeld en het was positief. En ik kijk uit naar het vervolg in resultaten.

Please Inloggen or Create an account to join the conversation.

Time to create page: 0.141 seconds
13.png